ഇടമനയിൽ വാഴും

കീർത്തനം-ഇടമനയിൽ വാഴും കണ്ണനെ

ഇടമനയിൽ വാഴും കണ്ണനെ രാഗം - രാഗമാലിക താളം - ത്രിപുട കീർത്തനം ദേവത - കൃഷ്ണൻ (ഇടമന) രചന -		Idamanayil Vaazhum Kannane Raagam - Ragamalika Thaalam - Tripuda Keerthanam Deity - Krishna (Idamana) Lyrics -
\|പല്ലവി\| ഇടമനയിൽ വാഴും കണ്ണനെ തൊഴുന്നേൻ കരുണാ മൂർത്തിയെ ഭക്തിയാൽ സ്തുതിച്ചു ഞാൻ തൊഴുന്നേൻ \|അനുപല്ലവി\| കരുണാഴി തിരയിൽ വീണു അലിയുന്നോ അമൃതേ ഹരഭാരമറിയുന്ന രമാകാന്താ തൊഴുന്നേൻ \|ചരണം-1\| തിരുമുഖം അതിൽ മേവും സ്മിതവും നയനാഭയം തിരുബാലമതിൽ മേവും അഴകാർന്ന തിലകവും അധരവും തിരുദന്താ മലർനിരകളും ചേലൊത്തലരുളുന്ന ഋഷികേശ അവിടേക്കു തൊഴുന്നേൻ കൃഷ്ണാ .... \|ചരണം-2\| ദ്വിജ‌രൂട്ടും നറുവെണ്ണ അരുളുന്നൊരു അധരവും കുറു നിരകളും തിരുമുടി പീലി കതിരും തിരു നാസാഭിയും കാതിൽ അഴകോടോത്തിലയും ചേർത്തരുളുന്ന ജനാർദ്ദനാ ഇതാ ഇന്നു തൊഴുന്നേൻ കണ്ണനെ ഭക്തിയാൽ .... \|ചരണം-3\| തുടുതുടെ വിലസുന്ന തിരുമെയ് താരിദളും നറു പീതാംബര നിറം ചൊരിയും ചേലകളും കരതലങ്ങളും ഹാരാദികളോ കണ്ണിമകൾക്കു അനുമോദ അരുളുന്ന ശിശു രൂപ തൊഴുന്നേൻ കൃഷ്ണാ.. ഹരേ.. കൃഷ്ണാ .. സ്വരംഗ പാണേ ഹരേ ഷർണ പാണേ \|ചരണം-4\| മഹനീയാഭ ചൂടുന്ന ജഗന്നാഥാ തൊഴുന്നേൻ മണിവർണ്ണ മുകുന്ദ ഞാൻ മനം ചേർത്തു തൊഴുന്നേൻ മധുരാധിപതേ.. തവ തിരു രൂപം തൊഴുന്നേൻ ഇടമനയമരുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുന്നേൻ ഇടമനയിലമരുന്ന കണ്ണനെ. ..... കാരുണ്യവാരിധിയാം കണ്ണനെ ..... കാർമുകിൽ വർണ്ണനെ ....... ഭക്തിയാൽ തൊഴുന്നേൻ ആപാദ കേശാദിപാദം പാടി തൊഴുന്നേ...ഭക്തിയാൽ		\|Pallavi\| Idamanayil vaazhum Kannane thozhunnen Karunaa moorthiye bhakthiyaal Sthuthicchu njan thozhunnen \|Anupallavi\| Karunaazhi thirayil veenu aliyunno amrithe Harabhaaramariyunna Ramaakaanthaa thozhunnen \|Charanam-1\| Thirumukham athil meavum smithavum nayanaabhayam Thirubaalamathil meavum azhakaarnna thilakavum Adharavum thirudantha malarnirakalum Chelotthalarulunna Hrishikesha Avidekku thozhunnen Krishna .... \|Charanam-2\| Dwijaroottum naruvenna arullunnoru adharavum Kuru nirakalum thirumudi peeli kathirum Thiru naasaabhiyum kaathil azhakodothilayum Cherddarulunna Janardhana itha innu thozhunnen Kannane bhakthiyaal .... \|Charanam-3\| Thuduthude vilasunna thirumey thaaridalum Naru peethambara niram choriyum chelakalum Karathalangalum haaraadhikalo kannimakalkku Anumodha arulunna shishu roopa thozhunnen Krishna.. Hare.. Krishna .. Sarangapaane Hare Sharnapaane \|Charanam-4\| Mahaneeyabha choodunna Jagannatha thozhunnen Manivarnna Mukunda njan manam cherthu thozhunnen Madhuraadhipathe.. thava thiru roopam thozhunnen Idamanayamarunnah bhagavaane thozhunnen Idamanayilamarunna Kannane. ..... Karunyavaaridhiyaam Kannane ..... Kaarmukil varnnane ....... Bhakthiyaal thozhunnen Aapaada kesaadhipaadam Paadi thozhunne...bhakthiyaal
	Singer : Ambalapuzha Vijayakumar	Audio reference :

Meaning

Summary : This is a devotional song dedicated to Lord Krishna residing at the specific, historic temple/abode known as Idamana (Idamana Illam/Temple). The lyrics describe an Aapaada Kesha description—praising the Lord's beauty from head to toe—in the form of a sweet, child-like deity.

Pallavi :The devotee bows down with deep love and devotion to Lord Krishna (Kannan) who resides at Idamana. They praise Him as the very personification of mercy and sing hymns in His honor.

Anupallavi :The devotee addresses Krishna as Ramakantha (the consort of Goddess Lakshmi) and compares His endless mercy to an ocean. They pray: "Oh nectar-like Lord who dissolves the waves of compassion and understands the heavy burdens of our life's problems, I bow before you."

Charanam 1: This verse focuses on the Lord's face. The devotee praises the gentle smile on His divine face, His reassuring eyes that grant protection (nayanaabhayam), the beautiful mark (thilakam) on His child-like forehead, and His lips displaying rows of teeth that look like a row of flowers. They offer prayers to Hrishikesha (the master of the senses).

Charanam 2 :The devotee praises Krishna as Janardhana. They picture His lips tasting the pure fresh butter fed to Him by holy devotees, His curly locks of hair, the peacock feather adorning His crown, His beautiful nose, and the leaf-shaped ornaments (othila) swinging elegantly on His ears.

Charanam 3 : This verse describes His body and attire. The devotee praises His soft, reddish baby-skin, the bright yellow silk garments (peethambara) He wears, His tender hands, and the beautiful necklaces/garlands (haaraadhikal) that bring pure joy to anyone who looks at Him. The singer calls out to Him as the wielder of the bow Saranga (Sarangapane) and the final refuge for everyone.

Charanam 4 : The final lines are an outpouring of complete surrender. The singer bows to the glorious Lord of the Universe (Jagannatha), the gemstone-hued Mukunda, and the Lord of Mathura (Madhuraadhipathe). They conclude by saying that they bind their heart to the Lord of Idamana, singing praises of the dark cloud-complexioned (Kaarmukil varnnan) Krishna from head to toe.