കൈതൊഴാം കൃഷ്ണാ

കീർത്തനം-കൈതൊഴാം കൃഷ്ണാ കൈതൊഴാം

കൈതൊഴാം കൃഷ്ണാ കൈതൊഴാം രാഗം - ആനന്ദഭൈരവി താളം - ആദി കീർത്തനം ദേവത - കൃഷ്ണൻ (ഗുരുവായൂരപ്പൻ) രചന - ഇരയിമ്മൻ തമ്പി		Kaithozham Krishna kaithozham Ragam - Aanandabhairavi Thaalam - Aadi Keerthanam Deity - Krishna (Guruvayurappan) Lyrics - Irayimman Thambi
\|ശ്ലോകം\| കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ ദേവകീ നന്ദനായ ച നന്ദഗോപ കുമാരായ ഗോവിന്ദായ നമോ നമഃ \|\| \|പല്ലവി\| കൈതൊഴാം കൃഷ്ണാ കൈതൊഴാം കൈതൊഴാം കൃഷ്ണാ കൈതൊഴാം കൈതവഗോപാലക ഞാൻ ചെയ്തൊരു ദുരിതശാന്തി വരുവതിന്നു വിരവിൽ ഇന്നു നല്ലൊരു വരം എനിക്കു തരിക ദേവകിസുതാ! (കൈതൊഴാം...) \|ചരണം 1\| കാണേണം നിന്നെക്കാർവർണ്ണാ.. കൃഷ്ണാ കായാമ്പൂ നിറം കലർന്ന കായത്തിൻ ഭംഗികളെല്ലാം കരളിലാശു കരുതിടുന്നു നിന്നുടെ ചരണസേവ വരണമിന്നെനിക്കിഹ! (കൈതൊഴാം...) \|ചരണം 2\| ദേഹങ്ങൾ ഓരോ മോഹങ്ങൾ.. കൃഷ്ണാ ദേഹത്തെ വെടിഞ്ഞുകൊണ്ടു ദേഹിയെങ്ങോ പോകുംനേരം ദേഹമെന്ദു ദേഹിയെന്ദു നമ്മുടെ മോഹമെന്ദു സാഹസ്ങ്ങളെന്നിഹ! (കൈതൊഴാം...) \|ചരണം 3\| സന്തതം നിന്‍ ചിന്തയേ...കൃഷ്ണാ അന്തകൻ അണയും നേരം നിന്‍തിരുവടിയല്ലാതേ ശരണമില്ല മരണസങ്കടേ തവ കരുണ വേണം അരുണ പങ്കജേക്ഷണ (കൈതൊഴാം...) \|ചരണം 4\| കൈവല്യം ദേഹി ഗോവിന്ദ... കൃഷ്ണാ ഗോപസ്ത്രീ ജനങ്ങളുടെ മാനസം അറിഞ്ഞിടുന്ന പങ്കജാക്ഷ നിന്‍ കടാക്ഷ വീക്ഷണം എങ്കൽ വേണം എങ്കിലേ സുഖം വരൂ (കൈതൊഴാം...)		\|Slokam\| Krishnaya Vasudevaya Devaki Nandanaya Cha Nandagopa Kumaraya Govindaya Namo Namah \|\| \|Pallavi\| Kaithozham Krishna kaithozham Kaithozham Krishna kaithozham Kaithavagopalaka njaan cheythoru Dhurithashanthi varuvathinnu viravil innu Nalloru varam enikku tharika Devakisutha! (Kaithozham...) \|Charanam 1\| Kaaneenam ninne kkaarvarnnaa.. Krishna Kayaampoo niram kalarna kayatthin Bhangikalellam karalilaashu karutheedunnu Ninnude charanaseva varanaminneknikkiha! (Kaithozham...) \|Charanam 2\| Dhehanggal ooroo mohanggal.. Krishna Dhehatthe vedinjukondu dhehiyenggoo Pookumnneram Dhehamendhu dhehiyendhu Nammude mohamendhu saahasangalenniha! (Kaithozham...) \|Charanam 3\| Santhatham nin chinthaye... Krishna Anthakan anayum neram ninthiruvadiyallaathe Sharanamilla maranasanggate tava Karuna venam aruna pankajekshana (Kaithozham...) \|Charanam 4\| Kaivalyam dhehi Govinda... Krishna Gopastree jananggalude Maanasam arinjiddunna Pangkajaksha nin kadaksha veekshanam Enggal venam engkile sukham varoo (Kaithozham...)
	Singer : Balakrishnan Madakkappillil	Audio reference :

Meaning

Summary : This classic Thiruvathirakali hymn composed by Irayimman Thampi is a heartfelt prayer addressed to Lord Krishna (Devakisutha / Govinda), bowing down to seek his grace and relief from worldly miseries. The singer expresses a deep longing to behold Krishna’s dark, flower-like beauty (Kayaampoo) and to spend a lifetime serving his divine feet. The song offers a profound philosophical reflection on the fleeting nature of physical bodies, material desires, and earthly attachments when death approaches. Recognizing that no worldly comfort can save a soul at life's end, the devotee prays for constant remembrance of Krishna to overcome the agony of death. Ultimately, the song begs the lotus-eyed Lord for spiritual liberation (Kaivalyam) and his compassionate side-glance, which alone brings true happiness—all while focusing purely on Krishna’s divine attributes rather than referencing a specific temple.

Slokam : Repeated salutations to Lord Krishna, the son of Vasudeva, the delight of Devaki, the beloved boy of Nandagopa, and the protector of all living beings (Govinda).

Pallavi : The singer bows down with folded hands to Lord Krishna (Devakisutha), calling upon the charming shepherd boy. The devotee prays for a quick blessing to grant complete relief from all past miseries, sins, and sufferings.

Charanam 1 : The devotee expresses a deep desire to see Krishna, whose divine body shines with the rich blue color of the Kayaamboo flower. Cherishing Krishna's exquisite beauty within the heart, the singer prays for the privilege of serving the Lord's holy feet in this very lifetime.

Charanam 2 : This verse reflects on the impermanence of worldly life and bodily attachments. When death arrives and the soul (Dhehi) leaves the physical body (Dheham), all human desires, physical forms, and earthly attachments prove to be meaningless foolishness (saahasanggal).

Charanam 3 : The singer commits to constantly meditating on Lord Krishna. Realizing that when the god of death (Anthakan) approaches, there is no refuge other than Krishna's holy feet, the devotee begs the lotus-eyed Lord for his divine mercy to overcome the agony of death.

Charanam 4 : The devotee prays for spiritual liberation (Kaivalyam). Addressing the lotus-eyed Lord who understands the deep hearts of the Gopikas (cowherd maidens), the singer seeks Krishna's compassionate side-glance (kadaksha veekshanam), stating that true peace and happiness can only come through his grace.