രാഗം - മധ്യമാവതി

താളം - ത്രിപുട

ദേവത - ശിവൻ (തൃച്ചാറ്റുകുളം)

രചന -  കൊട്ടാരം സംഗീത് മാരാർ

Ragam - Madhyamavathi

Thaalam - Tripuda

Deity - Shiva (Thrichattukkulam)

Lyrics -  Kottaram Sangeeth Marar

|ശ്ലോകം|

ശിവം ശിവകരം ശാന്തം

ശിവാത്മാനം ശിവോത്തമം ।

ശിവമാർഗ്ഗപ്രണേതാരം

പ്രണതോസ്മിൻ  സദാശിവം ॥

|ചരണം-1|

കായലിൽ കാറും കോളുമായ്

വാര്യരും പേടിച്ചരണ്ടാൻ

കാവലാളായുള്ള ദേവൻ

ആരന്നാരാഞ്ഞു വാര്യർ

|ചരണം-2|

കാമനെഭസ്മീകരിച്ചോൻ

കാലനും കാലനായുള്ളോൻ

കാലഭേദങ്ങളില്ലാത്തോൻ

കാശിനാഥൻ തന്നെയല്ലോ

|ചരണം-3|

ഇത്തരത്തിൽ തുഴക്കാരൻ

ഉത്തരം പറഞ്ഞാനപ്പോൾ

അത്തലെല്ലാമൊഴിപ്പാനായ്

മട്ടലർ ബാണാരി ശരണം

|ചരണം-4|

വഞ്ചിയിൽ വഞ്ചിതനായേൻ

വഞ്ചിതൻ പാട്ടിന്നു രാജൻ

പഞ്ചശരവൈരിതന്നെ

നെഞ്ചിലേറ്റി സ്തുതിക്കുന്നേൻ

|ചരണം-5|

അമൃതുകടഞ്ഞരിയെ വധിപ്പാൻ

ഉള്ളൊരുപായത്തിൻ ശിഷ്ടം

അതിഘോരമതുഗ്ര വിഷം നിൻ

മൃദുഗളമകമാക്കി കുടിപ്പാൻ

|ചരണം-6|

അതുകണ്ടൊരു പർവ്വതപുത്രി

അതിവേഗമടുത്തവൾകയ്യാൽ

തവകണ്ഠമമർത്തി മുറുക്കെ

ഖരരൂപമതാക്കി വിഷത്തെ

|ചരണം-7|

ഇത്തൊഴിലുകളൊക്കെക്കൊട്ടും

ഇത്രിഭുവനമൊക്കെക്കാക്കാൻ

അത്തലൊഴിച്ചക്ഷിത്രയൻ

തൃച്ചാറ്റുകുളത്തമരുന്നു

|ചരണം-8|

തൃക്കാലിൽ മണിനാഗത്തള

തൃക്കരമതിലന്തിരുശൂലം

തൃത്തുടയതിലദ്രികുലേശ്വരി

പുത്രരോടഞ്ഞൊത്തമരുന്നു

|ചരണം-9|

തൃക്കണ്ണതിലുലകമൊടുക്കാൻ

അഗ്നികളഞ്ചുമടക്കി

തൃക്കണ്ണിണ പാതിയടച്ചഅങ്

ഉൾക്കണ്ണുമുഴുക്കെമിഴിച്ചും

|ചരണം-10|

അത്താപസി തുച്ചാറ്റുകുള-

ത്തെത്തുനൊരു ഭക്തരെയൊക്കെ

തൃക്കൈകളച്ചുമുറുക്കെ

കെട്ടിപ്പുണരുന്നതിമോദാൽ

|ചരണം-11|

പരിതാപം പാടെയകറ്റി

പരമശ്രീ പദമങ്ങേകും

പരമേശൻ വടുതലനിലയാ

ണ്ടമരും ശ്രീ ശങ്കരശംഭു

|ചരണം-12|

പരമപദംപുകാൻ പാരം

സമയം കളയരുതങ്ങിനിയും

പരമേശൻ പദമലരിണയ

ങ്ങണയു ചെമ്പനിനീർമലരേ..

|Slokam|

Shivam shivakaram shantham

Shivathmanam shivothamam |

Shivamargapranetharam

Pranathosmin sadashivam ||

|Charanam-1|

Kaayalil kaarum kolumaay

Vaaryarum pedicharanataan

Kaavalaalaayulla devan

Aarannaaraanju vaaryar

|Charanam-2|

Kaamane bhasmeekarithon

Kaalanum kaalan aayullon

Kaalabhedangal illatthon

Kaashinaathan thanne yallo

|Charanam-3|

Ittharathil thuzhakkaaran

Uttharam paranjan appol

Atthal ellam ozhippanaay

Mattalar baanari sharanam

|Charanam-4|

Vanchiyil vanchithan aayen

Vanchi than paattinnu raajan

Panchashara vairi thanne

Nenchil etti sthuthikkunnen

|Charanam-5|

Amrithu kadanju ariye vadhippan

Ulloru upaayathin shishtam

Athighoram athu ugra visham nin

Mridu galam akamaakki kudippan

|Charanam-6|

Athu kandoru parvatha puthri

Athivegam adutthaval kayyal

Thava kantham ammarthi murukke

Khara roopam athaakki vishatthe

|Charanam-7|

Itthozhilukal okke kkottum

Ithribhuvanam okke kkaakkan

Atthal ozhicchu akshithrayan

Thrichattukulath amarunnu

|Charanam-8|

Thrikkaalil mani naagathala

Thrikkaramathil anthirushoolam

Thrittudayathil adrikuleshwari

Puthrarodanjotth amarunnu

|Charanam-9|

Thrikkannathil ulakam odukkan

Agnigal anchum adakki

Thrikkannina paathi adacchu ang

Ulkkannu muzhukke mizhicchum

|Charanam-10|

Atthaapasi thrichattukulath-

ethunnoru bhakthareyokke

Thrikkaigal acchu murukke

Kettippunarunnathimodaal

|Charanam-11|

Parithaapam paade yakatti

Paramashree padam ang ekum

Parameshan vaduthala nilayaand-

amarum shree shankarashambhu

|Charanam-12|

Paramapadam pukaan paaram

Samayam kalayaruth ang iniyum

Parameshan padamalarina ang-

anayoo chempanineermalare..

Singer : Kottaram Sangeeth Marar

Audio reference :

Summary :        This devotional song centers on Lord Shiva, the supreme deity, who is lovingly enshrined at the Thrichattukulam Mahadeva Temple temple. It narrates how a panicked devotee, caught in a fierce storm on the backwaters, finds peace after a boatman reveals Shiva's boundless glory as the vanquisher of death and protector of the cosmos. Highlighting famous divine acts—such as swallowing the deadly Halahala poison to save the three worlds—the text depicts Shiva residing blissfully with Goddess Parvati and his sons. It portrays him as a deeply compassionate father figure who warmly embraces every pilgrim visiting his sanctum. Ultimately, the hymn acts as a soulful reminder to surrender at Lord Shiva's lotus feet without delay to attain true liberation and eternal peace.

Slokam: I bow to Sadashiva—the supreme auspiciousness, the bestower of well-being, the embodiment of peace, the cosmic soul, and the supreme leader who guides us along the righteous path.

Charanam 1: When a severe storm broke out on the backwaters (kaayal), a devotee named Varyar grew terrified. Looking for protection, Varyar asked the boatman who the deity safeguarding them was.

Charanam 2: The boatman replied that the protector is none other than the Lord of Kashi—the one who reduced Kamadeva (god of desire) to ashes, who is the conqueror of Death (Kala), and who exists beyond the boundaries of time.

Charanam 3: Hearing this profound response from the boatman, the devotee sought refuge at the feet of Lord Shiva (the enemy of Kamadeva) to dispel all fear and distress.

Charanam 4: Reflecting on his life, the devotee feels deceived on the boat of worldly existence ("vanchiyil vanchithan"). Remembering that even the King of Travancore (Vanchithan Rajan) sings praises of Shiva, the devotee holds Shiva (the enemy of the five-arrowed Kamadeva) close to his heart.

Charanam 5: This verse recalls the churning of the cosmic ocean for nectar (Amrita). To defeat the demons, a terrible, deadly poison (Halahala) emerged as a byproduct, which Shiva swallowed into his soft throat to save the worlds.

Charanam 6: Seeing this, Goddess Parvati (Parvathaputhri) quickly rushed forward and pressed his neck firmly with her hands, solidifying the poison in his throat so it would not harm his body or the universe.

Charanam 7: Performing such grand deeds to protect the three worlds and eradicate all sorrow, the three-eyed Lord (Akshithrayan) now resides peacefully at the sacred Thrichattukulam temple.

Charanam 8: He is adorned with gem-encrusted serpent anklets on his feet and holds the divine trident (Trishula) in his hand. Goddess Parvati and his divine sons (Ganesha and Kartikeya) reside blissfully alongside him.

Charanam 9: To absorb the five cosmic fires that could destroy the universe, the Lord keeps his outer eyes half-closed while fully illuminating his inner spiritual vision (ulkkannu).

Charanam 10: That great ascetic Lord at Thrichattukulam lovingly embraces all devotees who visit him, wrapping his divine arms around them with deep affection and joy.

Charanam 11: He completely removes all sorrow and bestows the supreme realm of divine bliss. He is Lord Shankara/Shambhu, residing at the Vaduthala shrine.

Charanam 12: The verse ends with an earnest call to the soul (addressed metaphorically as a red rose, chempanineermalar): Do not waste any more time; rush to seek refuge at the lotus feet of the Supreme Lord to attain liberation (Paramapadam).