രാഗം - ആനന്ദഭൈരവി

താളം – ആദി

ദേവത - കൃഷ്ണ (തോട്ടപ്പള്ളി)

രചന - കൊട്ടാരം സംഗീത മാരാർ        

Ragam - Aanandabhairavi

Thaalam - Aadi

Deity - Krishna (Thottapalli)

Lyrics -  Kottaram Sangeeth Marar

|പല്ലവി|

ഉണ്ണികണ്ണാ വെണ്ണക്കണ്ണാ

കള്ളക്കണ്ണാ കാർവർണ  

|അനുപല്ലവി|

മണ്ണുംന്തിന്നി തോട്ടപ്പള്ളിയിൽ

എന്നും വാഴു മണിവർണ്ണാ

|ചരണം-1|

എന്നും നിൻ തൃകൈയ്യിൽ നൽകാൻ

ഇല്ല എൻ കൈയ്യിൽ നറുവെണ്ണ  

എന്നും നിൻ തീരുനടയിൽ പാടാൻ

ഉണ്ടെൻ നാവിൽ നറുഗീതം

|ചരണം-2|

കോലക്കുഴലും അരയിൽ തിരുകിയി-

ട്ടോടിക്കളിയും വികൃതികളും

ബാലക്കുളിയും  പറവകളികളും

മായക്കണ്ണൻ മുഴുക്കുന്നു

|ചരണം-3|

പൂജയ്ക്കായി മണിനാദം കേൾക്കെ

ഓടി കോവിലിലണയുന്നു

പാലും പഴവും പാലമൃതത്തും

ചാലെ കണ്ണൻ കവരുന്നു

|ചരണം-4|

മഞ്ചാടികളും വാരിയെറിഞ്ഞങ്ങ-

ഞ്ചത്തെ കളിതുടരും  

പിഞ്ചോമനകൾക്കൊപ്പം കൊഞ്ചി

പുഞ്ചിരി മണികളുതിർക്കുന്നു

|ചരണം-5|

ഉണ്ണാനെത്തും ഉണ്ണീകളൊപ്പം

പഞ്ചാര ചോറുണ്ണുന്നു

ഉണ്ടുമുഴുക്ക തീരും മുൻപേ

മണ്ണതു വാരി തിന്നുന്നു

|ചരണം-6|

തോട്ടപ്പള്ളിയിൽ അമരുന്നവരുടെ

കോട്ടമതില്ലാം ഒഴിയുന്നു

നേട്ടം പലവിധം അരുളും കണ്ണൻ

നോട്ടമതേറ്റാൽ മതിയല്ലോ

|ചരണം-7|

നേട്ടം നാടിനതേകാൻ  യോഗി-

ശ്രേഷ്ഠൻ പണ്ടു  പ്രതിഷ്ഠിച്ചോ

രേറ്റം ബാലക  വേഷം പൂണ്ടൊരു

സാക്ഷാൽ നാരായണനല്ലോ

(ഉണ്ണിക്കണ്ണാ...)

|ചരണം-8|

എന്തേ എന്നുടെ കണ്ണൻ തിരുവടി

തന്നുടെ ലീലകൾ  ഉരചെയ്‌വാൻ  

എന്നുടെനാവും പലരുടേനാവും

ഒന്നിച്ചാലെളു തല്ലാല്ലോ

|ചരണം-9|

എങ്കിലും ഉണ്ണിക്കണ്ണാ എന്നൊ-

ന്നുള്ളം നൊന്തു വിളിച്ചാൽ

ഒന്നുമറിയാതെന്നൊരു  മട്ടിൽ

എല്ലാം മംഗളം ആക്കിടും

(ഉണ്ണിക്കണ്ണാ...)

|Pallavi|

Unnikanna Vennakkanna

Kallakkanna Kaarvarna

|Anupallavi|

Mannunthinni Thottappalliyil

Ennum Vaazhu Manivarnna

|Charanam-1|

Ennum Nin Thrikaiyyil Nelkaan

Illa En Kaiyyil Naruvenna

Ennum Nin Thirunadayil Paadaan

Unden Naavil Narugeetham

|Charanam-2|

Kolakkuzhalum Arayil Thirukki-

Ttodikkaliyum Vikrithikalum

Baalakuliyum Paravakaliyum

Maayikkannan Muzhukkunnu

|Charanam-3|

Poojaykkaay Maninaadam Kelkke

Odi Kkovililanayunnu

Paalum Pazhavum Paalamrithathum

Chaale Kannan Kavarunnu

|Charanam-4|

Manjaadigalum Vaariyerinjang-

Nganchathe Kalithudarum

Pinchomanakalkoppam Konchi

Punchirimannikalu Thirkkunnu

|Charanam-5|

Unnaanethu Unneegaloppam

Panchaara Chorunnunnu

Undumuzhukka Thinumumbe

Mannathuvaarithinnunnu

|Charanam-6|

Thottappalliyil Amarunnavarude

Kottamathillaam Ozhiyunnu

Nottam Palavidham Aarullum Kannan

Nottametraal Mathiyallo

|Charanam-7|

Nettam Naadinathekaan Yogis-

Hreshtan Pandu Prathishticho-

Retram Baalaka Vesha Poonduro

Saakshaal Naaraayananallo

|Charanam-8|

Enthe Ennude Kannan Thiruvadi

Thannude Leelakal Uracheyvaan

Ennudenaavum Palarudenaavum

Onnichaleluthallaallo

|Charanam-9|

Engilumunnikannayenno-

Nnullamnonthu Vilichennaal

Onnumathariyaathennorumattil

Ellaam Mangalamaakkidum

Singer : Jayakrishnan Vellangaloor

Audio reference :

Summary :        This devotional song is dedicated to Lord Krishna residing at Thottappally (Thottappally Sree Krishna Swami Temple).

Pallavi: A loving invocation addressing Krishna as the sweet little baby, the notorious butter thief, the mischievous one, and the dark-complexioned Lord who holds the color of rain clouds.

Anupallavi: Identifies the deity as the glorious, gem-hued Lord who famously ate mud as a child, and who now resides eternally blessing devotees at the Thottappally temple.

Charanam 1: The devotee humbly admits they do not possess fresh butter to offer into Krishna’s hands every day. Instead, they offer a pure, sweet song from their tongue at His holy altar.

Charanam 2: Paints a picture of Krishna's playful nature. Tucking His flute into His waist, this magical child loses Himself in running around, playing pranks, splashing in the water, and chasing birds.

Charanam 3: The moment the temple bells ring for ritual prayers, little Krishna eagerly runs into the shrine to playfully "steal" and eat the sacred offerings of milk, fruits, and sweet payasam.

Charanam 4: He fearlessly plays by scooping up and scattering bright red manjadi seeds. Babbling happily alongside other little children, He brightens the world with His pearl-like smiles.

Charanam 5: Sitting down with His group of childhood friends, He happily eats sweet sugar-rice. Yet, true to His mischievous nature, before even finishing His meal, He grabs a handful of mud and eats that too.

Charanam 6: For those who take refuge at the Thottappally temple, all miseries, sins, and deficiencies are wiped away. While people chase various worldly gains, receiving just a single, loving glance from Krishna is the ultimate fortune.

Charanam 7: Explains the temple's history, stating that a great sage long ago consecrated this idol to bring prosperity to the land. This little child-god is none other than the Supreme Lord Narayana Himself.

Charanam 8: The poet laments that Krishna's divine plays (leelas) are so vast that even if the tongues of countless people joined together, it would still be impossible to fully describe His glory.

Charanam 9: Ultimately, if a devotee cries out "Oh Unnikanna!" even once from the depths of a pained and sincere heart, the Lord might pretend to be unaware, but He will silently turn all their troubles into absolute blessings and peace.